تا حالا شده یکی ازت خوشت بیاد عجیب و همش برات ادا و اصول در بیاره که واه واه... چه دختری...
چه لوسه!
یا مثلاً
اه اه... چه پسریه...
حالا داره توی دلش هی قربون صدقه ات میره ها!
ولی نمیتونه ابراز کنه!
که این خودش چند حالت داره:
مشترک مورد نظر خجالتیه!
مشترک مورد نظر از جواب "نه" شما حراسونه است!
مشترک مورد نظر مرض داره!
مشترک مورد نظر، همون بهتر که مورد نظر نباشه.
حالا خودت موندی و نمیدونی چجوری باهاش بر خورد کنی!
آخه یه کم خسته شدی اون هی میاد و ضایت میکنه!
تو که می دونی دوست داره!
Dehe!
حالا طرز برخورد تو چجوری باشه!؟
اینم خودش چند حاالت داره:
اگه تو قوربون مشترک مورد نظر میری:
( این دسته افراد، خودشون از مشترک مورد نظر خوششون میاد)
که باید به مهربونی برخورد کنی!
وقتی اومد جلو و سعی کرد ضایع ات کنه، یه لبخند (از نوع یاسیش) میزنی، که روش کم شه!
اگه نشد، یه کم ناز می کنی براش و خودتو به ناراحتی میزنی...
اونم میاد جلو و معذرت خواهی می کنه! (این یه پدیده ی ثابت شدست! اگه دوستت داشته باشه، نمیتونه ناراحتیتو تحمل کنه)
اگه از مشترک مورد نظر گریزونی:
( در این حالت، بهتره که مشترک مورد نظر رو نبینین)
ولی اگه در شرایطی، مجبور به تحمل اون هستین، باید بهش بفهمونین که دوست داشتن اینجوری نیست!
پس وقتی اومد جلو و سعی کرد باهاتون حرف بزنه، جوری وانمود کنین که انگار هیچ کس... هیچی نگفته!
به قول معروف "این گوش در و اون گوش دروازه" کنین و یا علی مدد! به راهتون ادامه بدین!
اگه مایل به گرفتن حال مشترک مورد نظری:
(؟)
و اینا...
بهت پیشنهاد میکنم که اوه اوه!
بی خود!
دلت میاد؟
اونم گناه داره!
اگه واقعاً دوست داشته باشه و روش نشه چی؟
ولی اگه اذیتت میکنه!
جلوشو بگیر!
چجوری؟
اینجوری... هرچی گفت... فقط بهش بخند...
همین!
هیچی نگو! و فقط به حرفاش بخند!
انگار که داره جک تعریف میکنه!
تا اون باشه... که دوست جون مهربون من رو اذیت نکنه...
لبخند یادتون نره!
روزگارتون بخیر!
)
